Fudbalsku karijeru započeo je kao pionir 1972. godine, u ulozi golmana kapije Uroševac u fudbalu, da bi kasnije 1974/’75 promovisan u juniorski i dve godine kasnije, 1976. u prvi superiorni tim. Za gvozdenu disciplinu, neuporedivu strast, retku posvećenost, Vlaznim Bećiri vrlo brzo uspeva da uđe među prvih 18 najboljih, kao jedini albanski golman, retkost i prvi put u fudbalskom timu Uroševca.
Njegov boravak u timu „Borca“ trajao je do 1977-‘1978, dok je od ove godine prešao u tim Fabrike cevi „Čelik“, gde je ostao godinu dana, a potom emigrirao u Nemačku zbog stručnog usavršavanja do 1983. godine. , gde se ponovo vraća u ekipu „Čelik“ Fabrike cevi, do 1984-’85, a zatim ponovo emigrirao u Švajcarsku, gde je takođe bio deo osnivanja fudbalskog kluba FK „Dardanija“ gde je ponosno branio boje kluba prvi Albanac u egzilu, odakle su sa ovim klubom postignuti veliki uspesi i iz njega su iznikla istaknuta imena albanskog fudbala. Iz Švajcarske, Vlaznimi se preselio u Nemačku, gde je ponovo bio deo osnivanja albanskih fudbalskih timova kao što je tim FK „Kosova Diseldorf“, gde je bio deo i istovremeno deo visokih nemačkih fudbalskih timova kao što je FFL „Benrat“ itd., ne zaboravljajući činjenicu da je 1990. godine bio osnivač Kluba „Kosova Bilefeld“, doprinos timu „FC Kastrioti“ u SchlossHolte Stukenbroka kod Bilefelda i njegov povratak u domovinu, u posleratnom periodu Kosova, sada kao trener golmana kao što je slučaj sa klubom „Čeliku“ i njegov doprinos tokom godina u obezbeđivanju izvanrednih golmana koje je doveo u fudbalski klub Uroševac, ovo su veoma cenjeni i vredni doprinosi među sportistima i ljubiteljima sporta.
