Monsinjor Avgustini, bio je rodom iz Uroševca, i nadaleko je bio poznat po tome da je dao izvanredan doprinos albanskom stanovništvu ove opštine, tokom ’90-tih godina, periodu kada je skoro sve javne institucije bile zatvorene od prijašnjeg režima Miloševiča. Tada je monsinjor Avgustini, kao rukovodilac ovdašnja crkve”Engjulli i Rojes” ali i Caritas , zajedno sa svojim kolegama, otvorio vrata crkve i primi ih srdačno jude koji su se razbežali od tadašnjeg okrutnog režima, i u načelo dao se na ispomoč lokalnom stanovništvu u smeštaju i ishrani, i stao u zaštiti rodoljubivih aktivnosti, humanitarnih, kulturnih i umetničkih vrednosti.
Na ceremoniji sharane monsinjora, Lucian Avgustini, bio je prisutan i sam gradonačelnik opštine Uroševca, Muharem Svarqa, sa svojim saradnicima, kojim povodom je dao sljedeču izjavu za javnost :
“Stanovništvo Uroševca, bez razlike na veroispovest, u liku i biskupa monsinjor Lucian Avgustinija, uvek i u svakoj prilici upoznali tokom mnogih godina, čoveka, koji je uvek bio na raspolaganju bespomočnima, ljudima u nevolji, svu svoju fiziku i materijalnu mogučnost da svima udovolji, i katolička crkva je uvek otvorila vrata u svako vreme, da pomogne ne samo u humantarnim potrebama nego i moralnim. Tokom svoga bogosluženja u gradu Uroševcu, monsinjor Lucjan Avgustini i kao rukovodilac crkve a i kao direktor Caritas, tokom 90-tih godina, stavio se na čelo svih aktivnosti i akciza za pomoč lokalnom albanskom stanovništvu da se štiti od samog istrebivanja i biološkog postojanja, od radikalnog ekstremizmi koju je sejao režim Miloševiča. U tom vremenu je monsinjor Avgustini, to jest katolička crkva je stala u odbrani i zaštiti lokalnog stanovništva, i bila je kao sigurno utočište, ali ne samo prebivanja nego je u neko vreme bila je crkva, koja je pretvorena u kulturni centar, tako što je zapravo zamenjivala institucije sistema, koje su nasilno bile zaokupljene.
Crkva je postal prava utočište angažovanje mnogih intelektualaca i pregalaca za nacionalna prava, koji su se otuda rasporedili na zaštiti I otporu ikupatoru, I silnog zavojevača, kako bi tom nasilniku pokazali pravo lice nacioanalnih težnji jer su oni odabrali put da budu samostalni i nezavisni od Srbije.
Bilo je organizovano na desetak skupa i sastančenja, raznih manifestacija, kulturnih književnih i promovisanje mnogih knjiga, zatim odredjena predavanja I sve to u mnogim godinama u prostorijama ove katoličke crkve. A pravi I npresušni promoter svih tih aktivnosti upravo bio Monsinjor Avgustini, sa svojim predanim saradnicima i drugovima, koji su uvek radili otvorena srca. On je uvek govorio, da je istorija njemu odredila takvu ulogu, da ova crkva bude dom svoga naroda, a ne samo veto emsto za katoličke vernike, nego za sve one koji imaju potrebu da bog njih štiti, kada su oni u velikoj nevolji. Crkva je primila ljude uvek sa dobrodošlicom, nikada narod Kosova, nijue bio toliko solidaran i medjusobno povezan, nego u tadašnjem vremenu. U jednom zaista nesvakidašnjem vremenu, vrlo prisne da je jedino on kao neumoran bratski raposložen, bio spreman da pomogne sasvojim uvaženim ljudima.
S toga, mi kao Uroševčani, jesmo duboko njemu zahvalni i doveka se klanjamo njemu i njegovom delu, je rje on bio svojski bratski i rodoljubivo raspoloženi. Mnogi od uroševčana, njega više pamte kao uvaženog gradjanina i više nego jednog sveštenika u katoličkoj odori, je rje tako s e se svi prisečaju, on bio veliki čovek i prijatelj, kada je bilo i najžešečeg obračuna i iu jeku žestokih napada režima Miloševiča i ostalih. On če uvek biti pamčen i prisečan, kao veliki pobornik humanizma i dobrote i plemenitosti i velikoj ljubavi prema svojim sugradjanima,. Bog njega blagoslovio i neka bude u Njegovoj velikoj ljubavi “!
Danas je u katedrali “Majka Tereza” kod Vau Deja, organizovana ceremonija sahrane biskupa Sape, monsinjor Lucian Avgustini, koji je u nedelju preminuo nakon neizlječive i tešek bolesti .
